Antiek of niet

Als oudgediende verkondig ik regelmatig standpunten, die niet meer stroken met het moderne hardlopen. Het commentaar “Vroeger was alles zeker beter” is dan niet van de lucht. Of het beter was? In ieder geval anders en als we de ranglijsten raadplegen zal niemand kunnen ontkennen dat er tientallen jaren geleden zeker in de breedte sneller gelopen werd.

In mijn vorige verslag over het Herfstcircuit heb ik dat tussen de regels of misschien wel duidelijker nog een keer geschreven. De regels “Met een tijd van 1 uur over 10 mijl kwam je nauwelijks bij de top 25 – In Vlissingen haalde ik bij de uurloop één keer de baan, dus een 10 mijl onder het uur en werd daarmee ….36e – Alleen Ricardo en Thomas bleven onder het uur” laten aan duidelijk niets te wensen over.  Maar is zo’n vergelijking helemaal eerlijk?

In de jaren 70 waren er bijna geen hardlopers ouder dan 40 jaar. Iedereen zat dus in zijn sterkste periode. Je kunt van mensen die op hun 40ste of 50ste pas met hardlopen beginnen niet verwachten dat ze die prestaties nog kunnen halen. En van oudgedienden weet je dat er op duur een behoorlijk verval komt. Maar hoe zit dat met de groep in de leeftijd tussen 20 en 40 jaar? Waarom lopen zij niet sneller? Dan heb ik het nog niet eens over sub 1 uur tijden over 10 mijl, maar toch zeker onder de 1.10 uur. Dat was voor ons een gematigd trainingstempo. Volgens de huidige opvattingen liepen wij in training te snel, maar de resultaten waren wel beter. En met wij bedoel ik behalve mezelf een heleboel modale hardlopers, zonder veel talent.

Behalve dat wij anders trainden, zag ook het hardloopjaar er anders uit. Een halve marathon of andere lange afstand op de weg kwam in de winter nauwelijks voor. Er was een duidelijk opdeling van seizoenen: een baanseizoen van half april tot eind september, een winterseizoen met vooral crossen en korte stratenlopen van oktober tot begin maart, een wegseizoen ( met veel minder wedstrijden dan nu, zodat we veel op de baan liepen ) van maart tot eind oktober en voor de echte liefhebbers in de winter nog een kort indoorseizoen. “Verandering van spijs doet eten” was ook hier van toepassing.

Ik ben dus geen echte voorstander van een halve marathon in november, zoals nu voor het circuit of in normale omstandigheden bij de Zakloop. Maar in coronatijden moet je flexibel zijn en bovendien kan ik dat toch niet tegenhouden. Gelukkig kenden we het afgelopen weekend mooi weer met behoorlijke temperaturen voor de tijd van het jaar. De kans op slecht en koud weer was toen trouwens ook een reden om geen lange wedstrijden te organiseren in de winter. Je zult maar bij 4 graden boven nul of nog kouder na 13 km een blessure oplopen tijdens een 20 km. Daar sta je dan in je korte broek en een dun shirtje in de polder!!!! Genoeg over mijn ouderwetse opvattingen.

Hoe verliep de halve marathon van het Herfstcircuit? Zoals gezegd was het mooi weer om te lopen. Dat leverde ook een paar leuke beelden op. Nog niet gezien? Kijken dan. Lydia Kleinjan samen met haar vader Jaco gefilmd vanuit de lucht en Judith en Hans langs Oosterschelde en Veerse Meer. Debbie en Maroeska liepen ook langs het water. Ik vermoed dat de meeste deelnemers gekozen hebben voor een lange route van 21 km of heeft toch iemand rondjes gelopen? In coronatijden helemaal niet zo vreemd. Dit weekend was er in het Duitse Dresden een halve marathon op een ronde van 2,5 km en ook bij de London Marathon koos men dit jaar voor rondjes van iets meer dan 2 km.

Verslag uitbrengen over de beste resultaten van het weekend wordt wel een beetje saai. Natuurlijk gun ik iedereen zijn of haar topklassering, maar toch jammer dat lopers en loopsters, die afgelopen zomer wel regelmatig meededen, nu geen interesse hadden. Bij 3 van de 4 categorieën waren de winnaars van het klassement vorige week al bekend en zij wonnen nu ook de laatste afstand. Ricardo Sint Nicolaas was de snelste man over 21 km in 1.14.37 uur met op de 2e plaats Thomas Wulffraat en als 3e Peter Meeuwsen. Bij de dames was de winnares van het lange circuit nog niet bekend, omdat enkele kanshebsters een wedstrijd hadden laten schieten. Lydia Kleinjan, Judith Goetheer en Linda Versluis konden met een derde deelname nog aanspraak maken op de top 3 en dat deden ze ook. In deze volgorde staan ze nu in het klassement. Lydia won de halve marathon voor Judith, maar de 3e plaats op de halve marathon was wel voor Esther de Koning.

Bij de 5 km voor het korte circuit ook dezelfde winnaars. Noor Dekker was de snelste bij de vrouwen met een tijd van 17.39 minuten. Ze werd gevolgd door Debbie Verstelle en Jasmijn van Dieren. Wouter Verstraate, afgelopen week uitgebreid in de PZC met al zijn sportactiviteiten, deed niet onder voor zijn pupil en was de snelste met een tijd van 16.39 minuten. Als nummer 2 en 3 kwamen Thomas Wulffraat en Crum van der Linden over de denkbeeldige finish. Opvallend, althans voor mij toch: 17 deelnemers onder de 20 minuten.

Dit Herfstcircuit is wat mij betreft goed gelukt. De VZA ( Vereniging Zeeland Atletiek ) hoopt op de start van de crosscompetitie met echte wedstrijden op 9 januari 2021. Nu de rest van dit jaar nog. Gelukkig zijn er plannen om de cross of veldloop in het virtuele programma op te nemen. Je leest er spoedig meer over, maar ik kan al iets verklappen. Een reeks crossen in vooral de maand december, maar toch met een belangrijk verschil in vergelijking met de virtuele wedstrijden van nu. De deelnemers lopen allemaal op hetzelfde parcours, maar niet op dezelfde tijd. De plannen zijn in een vergevorderd stadium en hopelijk gaat het door. Dit weekend waren er al ruim 30 belangstellenden en dat lijkt me genoeg. Het principe is eigenlijk bijna hetzelfde als mijn voorgestelde “4 uur van Goes”. Daar was echter te weinig belangstelling voor. Hoewel … toen ik het min of meer gecanceld had, kwamen er nog wel aanmeldingen. Nog 10 en het kan toch doorgaan, maar dat wordt dan op z’n vroegst ergens rond de kerstdagen. Zijn mijn ideeën dan toch niet zo antiek?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *